Για τη φοιτητική ψήφο στα όργανα διοίκησης των ΑΕΙ (της Χαράς Χαραλάμπους)

Δεν θα υπεισέλθω σε ζητήματα φιλοσοφικά, ούτε θα επιχειρήσω να ορίσω τι σημαίνει "Δημοκρατία". Έχω τη βεβαιότητα όμως, ότι αν η πρόθεση των συντελεστών του ν/σ ήταν κάποιου είδους "Δημοκρατίας των πολλών", το αποτέλεσμα είναι παράδοξο.

Σε αυτό το κείμενο, απομονώνονται τα σημεία που αφορούν τη  συμμετοχή των φοιτητών από τις διατάξεις του ν/σ. Πόσο μετρούν λοιπόν οι φοιτητές?

Στο άρθρο 3 για την εκλογή του πρύτανη: η ψήφος τους μετρά κάπου κοντα στο 5% (με πρόχειρες εκτιμήσεις, από στοιχεία από την φοιτητική αποχή του 2010 και τον ορισμό των εγγεγραμμένων φοιτητών του ν/σ). Σημειώνεται το σχεδόν μέγιστο του 37% (αν όλοι πήγαιναν να ψηφίσουν). Το ίδιο και για τις τέσσερις άλλες κάλπες, του Κοσμήτορα και Αναπλ. Κοσμήτορα (άρθρο 6), του Προέδρου και Αναπλ. Προέδρου (άρθρο 7).

Προπηλακισμός του Προέδρου του Τμήματος Φιλολογίας ΑΠΘ (Σύνδεσμος Καθηγητών ΑΠΘ)

Από το ψήφισμα που έχουν αναρτήσει οι Διευθυντές των τριών Τομέων του Τμήματος Φιλολογίας ΑΠΘ στην ιστοσελίδα του Τμήματος, ο Σύνδεσμος Καθηγητών ΑΠΘ έλαβε γνώση των απαράδεκτων περιστατικών που προκάλεσε σε βάρος του Προέδρου του Τμήματος ομάδα «φοιτητών», οι οποίοι προέβησαν σε ύβρεις, λοιδορίες, προπηλακισμούς, απειλές, παρεμπόδιση του εκπαιδευτικού του έργου, αποκλεισμό κτηρίων, γραμματείας και σπουδαστηρίων, καθώς και σε άλλες συμπεριφορές που απάδουν προς την ιδιότητα του φοιτητή, απαιτώντας εδώ και τώρα τη διαμόρφωση του Προγράμματος Σπουδών του Τμήματος σύμφωνα με τη δική τους κρίση. Και αυτά συμβαίνουν, όταν σε επίσημο έγγραφο του νυν Υπουργού Παιδείας, που έχει επίσης αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Τμήματος, καλύπτονται πλήρως για τη νομιμότητά τους οι ενέργειες του Προέδρου και οι αποφάσεις της Συνέλευσης του Τμήματος. Από τις ανακοινώσεις, ωστόσο, των «φοιτητών» γίνεται φανερό ότι αντιλαμβάνονται τη στάση τους ως αυτόματη συνέχιση της αντίστασης κατά της δήθεν αυταρχικής Πρυτανείας και Πολιτείας, χωρίς να σέβονται στοιχειώδεις κανόνες ακαδημαϊκού λόγου και δημοκρατικού ήθους.

Το Πανεπιστήμιο των "ομάδων" (της Μαρίας Μιμίκου)

Με τον νόμο 1268/82 η τότε κυβέρνηση - ίσως γιατί πίστευε ότι έτσι θα εξασφάλιζε γρηγορότερα την αποχουντοποίηση των Πανεπιστημίων - καθιέρωσε ένα διεθνώς πρωτότυπο μοντέλο διακυβέρνησης με τρείς ομάδες: Διδακτικό προσωπικό, φοιτητές και διοικητικό προσωπικό, οι οποίες συμμετείχαν ισότιμα σε όλα τα όργανα, στις εκλογές των διοικήσεων κλπ. Η ιδέα μπορεί να είχε κάποια αξία μέχρι την επίτευξη αυτού του στόχου. Από εκεί και πέρα όμως, το ιδιόμορφο αυτό πανεπιστήμιο των "ομάδων" παρέκκλινε πάρα πολύ από την "τυπολογία" όλων σχεδόν των Πανεπιστημίων παγκοσμίως. Για παράδειγμα, η συμμετοχή στις εκλογές των διοικήσεων μη ακαδημαϊκού προσωπικού, δηλαδή με δικαίωμα "εκλέγειν" αλλά όχι "εκλέγεσθαι", εκτός από αμφίβολη, απέβη και μοιραία λόγω κυρίως των "δοσοληψιών" που έθρεψαν πόλους εξουσίας εκτός του ακαδημαϊκού ιστού, με συχνά αφανείς και υπόγειες δράσεις και διαδικασίες. Δημιουργήθηκε δηλαδή ένα μόρφωμα, αυτό που συνήθως ονομάζουμε "βαθύ πανεπιστήμιο", όπου μειοψηφίες, συνήθως με κομματική ή συντεχνιακή ανάμειξη και στήριξη, απέκτησαν δυσανάλογα μεγάλη δύναμη επιβολής άποψης, ακόμα και δια της βίας με μέσα όπως: καταλήψεις, διάλυση Συγκλήτων, συνελεύσεων και μαθημάτων με κομματικά, συντεχνιακά ή άλλα αιτήματα, αλλά πολλές φορές και για επίδειξη ισχύος. Δυστυχώς, ούτε οι διοικήσεις των Ιδρυμάτων, ούτε η Πολιτεία αποδείχθηκαν ικανές ή πρόθυμες να θεραπεύσουν αυτό το "καρκίνωμα" για τον ελληνικό ακαδημαϊκό χώρο.

Αξιολόγηση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης – Διάλογος

Από φίλο αναγνώστη του blog λάβαμε το ακόλουθο:

Χρειάζεται η αξιολόγηση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης;
Πως θα αξιολογείται με διαφάνεια ένας δάσκαλος, ένας καθηγητής μέσης ή ανώτατης εκπαίδευσης;
Πως μπορεί να αξιοποιήσει τα αποτελέσματα ο αξιολογούμενος εκπαιδευτικός;
Ποιες είναι οι διεθνώς καθιερωμένες μέθοδοι αξιολόγησης;
Ποιος ο ρόλος των ΑΔΙΠΠ-ΑΔΙΠ;
Ποιος ο ρόλος του υπουργείου;

Τελικά, ποιος είναι εχθρός του δημόσιου πανεπιστημίου; (του Χαρίτωνα Σαρλ Χιντήρογλου)

Κάθε βδομάδα, κάθε μέρα, οι στιγμές που βιώνει η χώρα δεν έχουν προηγούμενο. Συνεχώς ανακαλύπτουμε και μια άλλη όψη του χαρακτήρα μας. «Απίστευτος ο κόσμος κι ο χαρακτήρας μας», αναφέρει γνωστό άσμα αγαπημένου καλλιτέχνη. Αναζητάς τη φωνή σου στη σύνθεση του Κοινοβουλίου, αλλά ματαίως, γιατί διαπιστώνεις πως δε σε εκφράζει κανείς. Και τότε αναρωτιέσαι: «Ρε, μπας και δε με γνωρίζω; Μήπως έχω κάτι και δεν το ξέρω;».

Η προκατάληψη, η υστεροβουλία, η αλαζονεία και ο ρεβανσισμός κυριαρχούν στην πλειονότητα των εκπροσώπων μας. Αυτή η βαλίτσα δεν έφτασε ποτέ σε τερματικό σταθμό. Δυστυχώς. Οι αξίες των αρχών του αριστερού διανοούμενου, του προοδευτικού, του οραματιστή, του προνοητικού, του σκεπτόμενου, του επιστήμονα καθημερινά δοκιμάζονται. Η ασέβεια στα θεσμικά όργανα γίνεται καθεστώς, παράδοση. Και όλα αυτά τη στιγμή που ο πρωθυπουργός δίνει μάχες διαπραγμάτευσης με τα θεριά της Ευρώπης.

Σύνδεσμος Καθηγητών ΑΠΘ: "Να αντισταθούμε στη διάλυση των Πανεπιστημίων μας"

Ο Σύνδεσμος Καθηγητών ΑΠΘ, από τις πρώτες ημέρες της σύστασής του, στήριξε και συνεχίζει να στηρίζει την ουσιαστική μεταρρύθμιση των Πανεπιστημίων της χώρας, όπως αυτή εκφράστηκε με τον νόμο-πλαίσιο 4009/2011. Ο νόμος αυτός προέβλεπε να αξιολογηθεί έπειτα από πέντε χρόνια λειτουργίας του, ώστε, μετά από διαβούλευση, οι τυχόν μεταβολές να τυγχάνουν ευρείας αποδοχής από την πανεπιστημιακή κοινότητα, την κοινωνία και τον πολιτικό κόσμο. Οι συντεταγμένες κοινωνίες προχωρούν με συνεχή βελτίωση της λειτουργίας των δημόσιων φορέων και παρεμβαίνουν με προσεκτικές και μελετημένες κινήσεις στον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας. Αντίθετη με αυτήν τη διεθνώς αναγνωρισμένη πρακτική βρίσκεται αυτήν την περίοδο η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, που μέσα σε μια νύχτα ετοιμάζεται να διαλύσει όλες τις καίριες δομές που δημιούργησε ο νόμος 4009/2011 και να επαναφέρει τη λειτουργία των ΑΕΙ στις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Υποβάθμιση της Πληροφορικής στο Νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας (του Γιάννη Εμίρη)

Το Σχέδιο Νόμου που κατατέθηκε στις 30/4 στη Βουλή: «Επείγοντα μέτρα
για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση», του
οποίου η ψήφιση στην ολομέλεια θα γίνει μέχρι την Παρασκευή 8/5,
περιλαμβάνει αλλαγές στο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια
εκπαίδευση, οι οποίες υποβαθμίζουν τον ρόλο της Πληροφορικής και
απειλούν την υπόστασή της ως επιστήμη:

http://www.esos.gr/sites/default/files/articles-legacy/sxedio_nomoy.pdf

Έφυγε ο Χρήστος Νικολάου

Όσοι και όσες συμμετέχουμε σε αυτό το βήμα διαλόγου είμαστε απόλυτα συντετριμμένοι από την ξαφνική απώλεια του Χρήστου Νικολάου, καθηγητή και πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης, θερμού μεταρρυθμιστή που βοήθησε όσο λίγοι το ελληνικό πανεπιστήμιο όχι μόνο με την επιστημονική του συμβολή αλλά και με τις ιδέες, την εμπειρία και το διοικητικό έργο του, ακόμη και μετά τη λήξη της πρυτανικής του θητείας. Ο Χρήστος μας ήταν μαζί με την ομάδα του η ψυχή και ο νους της δημιουργίας αυτής της πύλης διαλόγου http://gracademics.blogspot.gr/ για την Υπεράσπιση της Πανεπιστημιακής Μεταρρύθμισης. Την ετοίμασε μόλις προχθές για να ξεκινήσει μία ακόμη μάχη για το δημόσιο πανεπιστήμιο. Το τελευταίο μέιλ του Χρήστου προς τους/ις συναδέλφους του έλεγε "Η πύλη είναι έτοιμη". Το εισαγωγικό κείμενο του blog είναι δικό του. Άνθρωπος ευγενικός, με χιούμορ, σθένος και συγκρότηση. Πάντα στις επάλξεις για τη δημοκρατία και τη μεταρρύθμιση. Είναι τραγική απώλεια για όλους μας και για το ελληνικό πανεπιστήμιο, απώλεια που έρχεται μετά και την απώλεια του Βασίλη Παπάζογλου πέρυσι τέτοιες μέρες. Χρήστο, θα συνεχίσουμε τη μάχη και για σένα.

Η νεκρώσιμη ακολουθία του Χρήστου Νικολάου θα γίνει το Σάββατο 2 Μαΐου, ώρα 15:00 στον Ιερό Ναό Αγ. Τίτου, Ηρακλείου. Η σορός θα βρίσκεται στο Ναό από τις 13:00. Η ταφή θα γίνει στο Πισκοπιανό Χερσονήσου.

Η παιδεία του «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε...» (του Γιώργου Μαυρωτά)

Αλέξης Τσίπρας, Πρωθυπουργός, 8/2/2015, Προγραμματικές δηλώσεις:«...Η νέα Κυβέρνηση θα ξεκινήσει έναν μεγάλο και ουσιαστικό διάλογο για την αλλαγή ολόκληρου του θεσμικού πλαισίου και των τριών βαθμίδων.... Αυτό θα το πράξει σε ορίζοντα τετραετίας. Τίποτα στο χώρο της Παιδείας δεν πρόκειται να γίνει με αιφνιδιασμούς και εκπλήξεις, αλλά με διάλογο και με συναινέσεις.»

Αριστείδης Μπαλτάς, Υπουργός Παιδείας, 9/2/2015, Προγραμματικές δηλώσεις: «...σε ό,τι αφορά το σχολείο, δεν πειράζουμε τίποτα κατά τον τρέχοντα ακαδημαϊκό χρόνο, γιατί δεν θέλουμε να επισωρεύσουμε προβλήματα σε μια ήδη διαλυμένη κατάσταση. Τρίτο στάδιο, αμέσως μετά, σχεδιασμός προγραμματισμένος σε διάλογο δημόσιο για τη ρύθμιση σε μακροχρόνια βάση όλων των προβλημάτων».

Αυτά είναι τα λόγια, ας πάμε τώρα και στα έργα. Πριν λίγες ημέρες ο κ. Κουράκης, Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας φέρνει με το νομοσχέδιο «Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας στον αθλητισμό» -το οποίο σημειωτέον εισάγεται κι αυτό με την διαδικασία του επείγοντος - σε άσχετα άρθρα μέτρα που έχουν να κάνουν με την δευτεροβάθμια εκπαίδευση (τράπεζα θεμάτων, τρόπος προαγωγής από τάξη σε τάξη, αναπλήρωση ωρών). Σε αυτή τη διαδικασία εξπρές στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων καμία από τις προτάσεις της αντιπολίτευσης ή που προέκυψαν από την ηλεκτρονική δημόσια διαβούλευση δεν ενσωματώθηκε στο νομοσχέδιο που θα έρθει στη Βουλή.