Καλώς ήρθατε

Τελικά τι Πανεπιστήμιο θέλουμε;
Ο νόμος 4009/2011 γέννησε ελπίδες όχι μόνο στην πανεπιστημιακή κοινότητα, αλλά σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Δεκαετίες διαφθοράς και συναλλαγής μεταξύ καθηγητικών φέουδων και συνδικαλιστών φοιτητοπατέρων φαίνονταν να μας αφήνουν ανεπιστρεπτί. Παρά τα προβλήματά του, έθετε τις βάσεις για λογοδοσία και διαφάνεια, χάραξη στρατηγικής για την ανώτατη παιδεία μέσω μιας ισχυρής ΑΔΙΠ, αλλά και μέσω ενός δημοκρατικά εκλεγμένου Συμβουλίου, με εξωτερικά μέλη να βοηθούν στη χάραξη της στρατηγικής. Με άνοιγμα πρός την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, με στόχευση στην αριστεία, την καινοτομία και τη μεταφορά γνώσης στην κοινωνία και την οικονομία. Μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά που σιγά-σιγά περιμέναμε να γίνουν μόνιμα στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Σε περιβάλλον βαθύτατης κρίσης, ο πόθος όλων μας ήταν να γίνει επιτέλους το δημόσιο πανεπιστήμιο πόλος ανόρθωσης για τη χώρα. Σήμερα η κρίση βαθαίνει και οι ελπίδες μας για το Πανεπιστήμιο βαίνουν προς διάψευση. Το προτεινόμενο νομοσχέδιο οπισθοχωρεί προς παλαιότερες εποχές που θα έπρεπε να ξεχάσουμε.
Τελικά τι Πανεπιστήμιο θέλουμε; Η πύλη αυτή φιλοδοξεί να γίνει τόπος φιλοξενίας και διαλόγου όλων εκείνων που ακόμη οραματίζονται, ακόμη ελπίζουν σε ένα διαφανές, λογοδοτούν, αριστεύον αλλά και αναστοχαζόμενο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΔΙΠ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΔΙΠ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 25 Μαΐου 2015

Πολιτικές εξελίξεις και ανώτατη εκπαίδευση. Η αξιολόγηση των ΑΕΙ στο μεταίχμιο; (του Θανάση Κούτουλα)

Το τελευταίο διάστημα πραγματοποιηθήκαν σημαίνουσες αλλαγές στο χώρο της παιδείας δια μέσου του τελευταίου σχεδίου νόμου που ψηφίστηκε στη Βουλή (ΦΕΚ 50 Α’ 14/5/2015).Ακόμα περισσότερες ρυθμίσεις αναμένονται από την επικείμενη συζήτηση του πολυνομοσχεδίου που έχει προαναγγελθεί από τον υπουργό παιδείας. Φαίνεται πως ένας από τους πρώτους νομοθετικούς στόχους της παρούσας συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι η τροποποίηση ορισμένων-πλην όμως σημαντικών-άρθρων του Ν.4009/2011 νόμου «Διαμαντοπούλου» όπως έμεινε ευρέως γνωστός (όπως τροποποιήθηκε από το νόμο 4076/2012).

Εντός αυτής της συγκυρίας θεωρήσαμε ορθό να (ξανά)μελετήσουμε τους νόμους 4009/2011 και 4076/2012  αφενός μεν για να αναθερμάνουμε τη μνήμη μας αφετέρου δε για να αντιπαραβάλουμε τα άρθρα με τις επικείμενες αλλαγές του Πολυνομοσχεδίου.[1]