Κείμενο του Γιώργου Παπαοικονόμου, απόφοιτου Τμήματος ΦΠΨ, ΕΚΠΑ

Όταν μαινόταν ο "πόλεμος" μεταξύ πρυτανικών αρχών και Συμβουλίου Διοίκησης του ΕΚΠΑ, σε εκδήλωση-ενημέρωση εκ μέρους του Συμβουλίου για τα πεπραγμένα του και τις μεταρρυθμιστικές του προσδοκίες παρευρέθησαν 3-4 φοιτητές. Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, η συντριπτική πλειοψηφία του πολιτικά ενεργού φοιτητικού σώματος τασσόταν, εμμέσως πλην σαφέστατα, με τις πρακτικές υπονόμευσης και δυσφήμησης του Συμβουλίου εκ μέρους του κ. Πελεγρίνη. Ο τελευταίος, σε επίπεδο ρητορικό, προπαγάνδιζε την φαντασιακή ταύτιση των εξωτερικών μελών του Συμβουλίου με τον Heidegger, ελέω του ρόλου του γερμανού φιλοσόφου στο ναζιστικό καθεστώς, και "τηρουμένων των αναλογιών" πάντα... Με τη γενικότερη δε στάση του, νομιμοποιούσε, θέλοντας και μη, πρακτικές ομάδων που διέλυαν βίαια διοικητικές διαδικασίες με τον περιώνυμο "νεολαιίστικο" και πάντοτε "αθώο" τσαμπουκά τους. Ο κ. Πελεγρίνης ανταμείφθηκε δεόντως για τα παραπάνω, όταν τα έργα και οι ημέρες του τού εξασφάλισαν μια τιμητική θέση στο Ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, ενάμιση χρόνο πριν τις εκλογές, είχε φροντίσει να ιδρώσει την πένα του προς όφελος της εθνολαϊκιστικής προπαγάνδας της πολιτικής του στέγης (http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=375805), με εργαλείο τη ρατσιστική ταύτιση κάθε γερμανού πολίτη με ναζί. Ειρήσθω εν παρόδω, ο κ. Βαρουφάκης, στην πρώτη δημόσια εμφάνισή του πλάι στον κ. Σόιμπλε, απέδειξε ότι ήταν κι αυτός ένας ακόμη "διδάκτορας" του κ. Πελεγρίνη, αν και με πονηρό και υποδηλωτικό τρόπο: "Δεν υπάρχουν νεοναζί, υπάρχουν μόνο ναζί". Προφανώς, ο όρος "νεοναζισμός", ο οποίος δείχνει προς ένα φαινόμενο που δεν γεννήθηκε ή δεν παρατηρείται αποκλειστικά μέσα στα όρια της σημερινής γερμανικής επικράτειας, δεν βολεύει την φαντασιακή εδραίωση της "πονηρής" ταύτισης Γερμανίας και ναζισμού. Μέσω, λοιπόν, μιας ιδιότυπης ερμηνείας των ναζιστικών πραγμάτων, ο κ. Πελεγρίνης δεν έχανε, απ' ό,τι φαίνεται, ευκαιρία να γνωμοδοτεί είτε για τα ακαδημαϊκά είτε για τα ευρύτερα δημόσια πράγματα.