Σε λίγες ημέρες, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Κ», το αρμόδιο Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της Αθήνας θα κλείσει μία υπόθεση που άνοιξε το 2005 στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Το θέμα ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2005 με την πρώτη ειδοποίηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου Κομοτηνής προς τις πρυτανικές αρχές του ιδρύματος ότι δεν θα επικυρώσει κανένα ένταλμα πληρωμής για τη σίτιση διότι υπάρχει μη σύννομη ανάθεσή της. Το Ελεγκτικό Συνέδριο ζητούσε τη διενέργεια δημόσιου διεθνούς διαγωνισμού για τη σίτιση. Υστερα από πολλά «επεισόδια» στους 18 μήνες που μεσολάβησαν, στις 29 Νοεμβρίου 2006 φοιτητές εισβάλλουν στο γραφείο του τότε αντιπρύτανη Θανάση Καραμπίνη τον βγάζουν με τη βία και χτίζουν την είσοδο του γραφείου του, διότι είχε ταχθεί υπέρ του διαγωνισμού και έβαλλε κατά της ομάδας των αντιδρώντων φοιτητών. Ο κ. Καραμπίνης, πρύτανης πλέον του Δημοκρίτειου, μιλώντας σήμερα στην «Κ» επιμένει με συνέπεια στις τότε δηλώσεις του: «Αυτοί είναι εκείνοι που οδηγούν με τις πράξεις βίας και τη στάση τους σε μαρασμό το πανεπιστήμιο, και δίνουν λαβές σε όσους δεν το θέλουν ανοιχτό».
Σελίδες
Καλώς ήρθατε
Τελικά τι Πανεπιστήμιο θέλουμε;
Ο νόμος 4009/2011 γέννησε ελπίδες όχι μόνο στην πανεπιστημιακή κοινότητα, αλλά σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Δεκαετίες διαφθοράς και συναλλαγής μεταξύ καθηγητικών φέουδων και συνδικαλιστών φοιτητοπατέρων φαίνονταν να μας αφήνουν ανεπιστρεπτί. Παρά τα προβλήματά του, έθετε τις βάσεις για λογοδοσία και διαφάνεια, χάραξη στρατηγικής για την ανώτατη παιδεία μέσω μιας ισχυρής ΑΔΙΠ, αλλά και μέσω ενός δημοκρατικά εκλεγμένου Συμβουλίου, με εξωτερικά μέλη να βοηθούν στη χάραξη της στρατηγικής. Με άνοιγμα πρός την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, με στόχευση στην αριστεία, την καινοτομία και τη μεταφορά γνώσης στην κοινωνία και την οικονομία. Μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά που σιγά-σιγά περιμέναμε να γίνουν μόνιμα στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Σε περιβάλλον βαθύτατης κρίσης, ο πόθος όλων μας ήταν να γίνει επιτέλους το δημόσιο πανεπιστήμιο πόλος ανόρθωσης για τη χώρα. Σήμερα η κρίση βαθαίνει και οι ελπίδες μας για το Πανεπιστήμιο βαίνουν προς διάψευση. Το προτεινόμενο νομοσχέδιο οπισθοχωρεί προς παλαιότερες εποχές που θα έπρεπε να ξεχάσουμε.
Τελικά τι Πανεπιστήμιο θέλουμε; Η πύλη αυτή φιλοδοξεί να γίνει τόπος φιλοξενίας και διαλόγου όλων εκείνων που ακόμη οραματίζονται, ακόμη ελπίζουν σε ένα διαφανές, λογοδοτούν, αριστεύον αλλά και αναστοχαζόμενο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΕΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΕΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 27 Απριλίου 2015
Παρασκευή 24 Απριλίου 2015
Ευρύ μέτωπο κατά αλλαγών Μπαλτά στα ΑΕΙ
Μέτωπο κατά της «αντιμεταρρύθμισης» Μπαλτά στα ΑΕΙ οργανώνει η πανεπιστημιακή κοινότητα. Πρόκειται για προσπάθεια που έχει στόχο να συσπειρώσει πανεπιστημιακούς, φοιτητές, γονείς και πολιτικούς από όλο το πολιτικό φάσμα. Η προσπάθεια περιλαμβάνει αξιοποίηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, μπαράζ εκδηλώσεων, με κορυφαία στην Αθήνα.
Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», πανεπιστημιακοί, όπως ο Θάνος Βερέμης, ο Νίκος Αλιβιζάτος, ο Ιωακείμ Γρυσπολάκης, θα επιδιώξουν συσπείρωση δυνάμεων ώστε να αποτραπεί η ψήφιση κομβικών διατάξεων του νομοσχεδίου Μπαλτά που οδηγούν όπισθεν ολοταχώς τα πανεπιστήμια. Είναι κοινή πεποίθηση ότι το νομοσχέδιο διαπνέεται από τη φιλοσοφία του -πρωτοποριακού για την εποχή του, ξεπερασμένου πια- νόμου-πλαισίου του 1982 (επί ΠΑΣΟΚ), έστω κι αν κάποιες διατάξεις του προσιδιάζουν με εκείνες του νόμου-πλαισίου που ψηφίστηκε επί υπουργίας Μαριέττας Γιαννάκου.
Τετάρτη 22 Απριλίου 2015
Ένα νομοσχέδιο από μπαλώματα (της Βάσως Κιντή)
O Υπουργός Παιδείας κ. Α. Μπαλτάς δήλωσε ότι από τα 80 άρθρα του νόμου Διαμαντοπούλου «πειράζουν» μόνο τα 10 οπότε είναι υπερβολικό να λέγεται ότι τον κατεδαφίζουν. Θυμίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Μπαλτάς και ο κ. Κουράκης απέρριπταν μετά βδελυγμίας (υποστηρίζοντας απεργίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις, κ.λπ.) το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου θεωρώντας πως ούτε κατά διάνοια μπορεί να αποτελέσει βάση συζήτησης. Τώρα που έχουν την ευκαιρία να τον καταργήσουν, διατηρούν τον νόμο κατά το μεγαλύτερο μέρος του και για έναν τουλάχιστον χρόνο διότι, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, δεν έχουν τίποτε μελετήσει και θα αρχίσουν, μας λένε, τώρα να σκέφτονται «ποια είναι τα κεφάλαια τα οποία πρέπει να μελετήσουμε διεξοδικά» (βλ. συνέντευξη Υπ. Παιδείας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ).
Θυμίζω επίσης ότι η ρύθμιση για ψήφο όλων των φοιτητών στις πρυτανικές εκλογές περιλαμβανόταν στη μεταρρύθμιση Γιαννάκου την οποία πάλι απέρριπτε διαρρήδην και μετά βδελυγμίας ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ η πρόβλεψη για στάθμιση της ψήφου των φοιτητών ήταν τότε βελτιωτική πρόταση των μεταρρυθμιστών καθηγητών τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούσε για πρόθυμη συνεργασία με την αντίδραση. Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, κατεδαφίζει ό,τι έχει χτιστεί και, καθώς δεν διαθέτει ούτε μία δική του πρόταση, αναζητεί απεγνωσμένα μπαλώματα υιοθετώντας λύσεις άλλων που είχε προηγουμένως αποκηρύξει.
Στο νομοσχέδιό του ο ΣΥΡΙΖΑ:
Ενα ασυγχώρητο πείσμα (του Νίκου Αλιβιζάτου)
Η ηλεκτρονική ψηφοφορία «δεν απαγορεύεται από καμιά συνταγματική ή υπερνομοθετικής ισχύος διάταξη και […] αποσκοπεί στην εξασφάλιση του εκλογικού δικαιώματος, σε περίπτωση που αυτό δεν μπορεί να ασκηθεί με φυσική παρουσία των ψηφοφόρων».
Με την κατηγορηματική αυτή διατύπωση, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας απέρριψε καθαρά προ ημερών ως εντελώς αβάσιμες τις αιτιάσεις που είχαν διατυπωθεί για την αντισυνταγματικότητα, την αδιαφάνεια και τον αυθαίρετο, τάχα, χαρακτήρα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, που είχε καθιερωθεί το 2012 και το 2013 για την ανάδειξη των Συμβουλίων των ΑΕΙ, των πρυτάνεών τους, των κοσμητόρων και των άλλων μονομελών οργάνων των πανεπιστημίων (ΣτΕ (Ολ.) 519/2015).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)