Το ποτάμι –της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης- δεν γυρίζει πίσω (της Νιόβης Παυλίδου)

Με ιδιαίτερη σπουδή το υπουργείο παιδείας καταθέτει στη βουλή νομοσχέδιο που μεταβάλει το θεσμικό πλαίσιο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Χωρίς προειδοποίηση, χωρίς διαβούλευση, με παραπλάνηση των εκπαιδευτικών ότι οι όποιες αλλαγές θα γίνουν με προσοχή και συζήτηση. Η κίνηση αυτή συγκέντρωσε τα πυρά της πλειοψηφίας της ακαδημαϊκής κοινότητας και μάλιστα ακόμη και συναδέλφων που πρόσκεινται θετικά στη νέα κυβέρνηση. Ούτε η κοινωνία στηρίζει το ράβε-ξήλωνε στην παιδεία αλλά το υπουργείο προχωρά αδιάφορο. Ξεκάθαρο δείγμα εμμονής, ιδεοληψιών, αδυναμίας διαλόγου, έπαρση στην άσκηση εξουσίας.

Όχι, όσοι διαφωνούμε δεν θα κάνουμε καταλήψεις για να μην συνεδριάζουν τα συλλογικά όργανα με την σύνθεση που προτείνεται στο νομοσχέδιο. Εμείς δεν θα αρνηθούμε να φύγουμε από θέσεις που κατέχουμε μετά από εκλογές που χίλιες φορές βίαια ακυρώθηκαν από αυτούς που σήμερα κυβερνούν. Εμείς δεν θα αρνηθούμε να εφαρμόσουμε νόμους που ψηφίζονται μέσα στη νύχτα. Αυτή είναι, ευκρινώς, η διαφορά μας με τον τρόπο που πορεύθηκαν και σήμερα πολιτεύονται οι συνάδελφοι της κυβέρνησης.

Πρωτοβουλία «Παιδεία 2015»: Καθολική αντίδραση στο νομοσχέδιο Μπαλτά (του Βενιαμίν Καρακωστάνογλου*)

Την ώρα που τα πανεπιστήμια (αλλά και οι άλλες δύο βαθμίδες εκπαίδευσης) έχουν δραματική μείωση οικονομικών πόρων και τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό, το υπουργείο Παιδείας προωθεί για άμεση ψήφιση δύο νομοσχέδια (το πρώτο ήδη ψηφίστηκε) που ανατρέπουν και αναστατώνουν το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των ΑΕΙ.

Προσπαθώντας να υποβαθμίσει το πραγματικό εύρος της νομοθετικής παρέμβασης, ο υπουργός Παιδείας μιλάει για ρυθμίσεις μικρής έκτασης και κατεπείγοντος χαρακτήρα και, ενώ είχε δεσμευθεί για ουσιαστικό διάλογο, καταθέτει την προσεχή εβδομάδα (από 25/5) μονομερώς, ένα σχέδιο νόμου, που το διέρρευσε ήδη στη δημοσιότητα, που αποτελείται από 60 σελίδες διατάξεων, οι οποίες μεταβάλλουν δραστικά το λειτουργικό πλαίσιο των πανεπιστημίων!

Τα κόμματα επιστρέφουν στη διαχείριση του «αυτοδιοίκητου» Πανεπιστημίου (του Λουκά Βλάχου)

Ο νόμος πλαίσιο για τη λειτουργία της Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΑΕ) οφείλει να είναι μια συνεκτική και λιτή πρόταση που χρειάζεται προσεκτική μελέτη για να συνδυαστούν πολλά πράματα σε λίγες λέξεις. Χρειάζεται να ληφθεί υπόψη η διεθνής εμπειρία, οι στόχοι που υπηρετούν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα για την πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας, αλλά και η μέχρι τώρα εμπειρία (θετική και αρνητική) στη λειτουργία των ιδρυμάτων.  Τα τελευταία 35 χρόνια έγιναν δύο μεγάλες προσπάθειες μεταρρύθμισης στα ΑΕΙ που είχαν τα χαρακτηριστικά που προανέφερα. Η μια έγινε στις αρχές του 1980 και είχε εισηγηθεί ο καθηγητής Γιώργος Λιάνης και οι τότε βοηθοί Γ. Πανούσης και Δ. Κλάδης (1268/1982) και η δεύτερη (που ακολούθησε χρονικά μια ουσιαστική νομοθετική παρέμβαση της κ. Γιαννάκου που έγινε το 2007) πρόσφατα από τη κ. Διαμαντόπουλου και τον καθηγητή Β. Παπάζογλου  (4009/2011) μετά τη παρέλευση 30 χρόνων από τη προηγούμενη προσπάθεια.  Ο τελευταίος νόμος προέβλεπε ότι  αυτήν την περίοδο που τώρα διανύουμε θα άνοιγε η διαβούλευση για  την αξιολόγηση της εφαρμογής του νόμου 4009/2011 με στόχο αλλαγές και βελτιώσεις. 

Για τη φοιτητική ψήφο στα όργανα διοίκησης των ΑΕΙ (της Χαράς Χαραλάμπους)

Δεν θα υπεισέλθω σε ζητήματα φιλοσοφικά, ούτε θα επιχειρήσω να ορίσω τι σημαίνει "Δημοκρατία". Έχω τη βεβαιότητα όμως, ότι αν η πρόθεση των συντελεστών του ν/σ ήταν κάποιου είδους "Δημοκρατίας των πολλών", το αποτέλεσμα είναι παράδοξο.

Σε αυτό το κείμενο, απομονώνονται τα σημεία που αφορούν τη  συμμετοχή των φοιτητών από τις διατάξεις του ν/σ. Πόσο μετρούν λοιπόν οι φοιτητές?

Στο άρθρο 3 για την εκλογή του πρύτανη: η ψήφος τους μετρά κάπου κοντα στο 5% (με πρόχειρες εκτιμήσεις, από στοιχεία από την φοιτητική αποχή του 2010 και τον ορισμό των εγγεγραμμένων φοιτητών του ν/σ). Σημειώνεται το σχεδόν μέγιστο του 37% (αν όλοι πήγαιναν να ψηφίσουν). Το ίδιο και για τις τέσσερις άλλες κάλπες, του Κοσμήτορα και Αναπλ. Κοσμήτορα (άρθρο 6), του Προέδρου και Αναπλ. Προέδρου (άρθρο 7).

Σύνδεσμος Καθηγητών ΑΠΘ: "Να αντισταθούμε στη διάλυση των Πανεπιστημίων μας"

Ο Σύνδεσμος Καθηγητών ΑΠΘ, από τις πρώτες ημέρες της σύστασής του, στήριξε και συνεχίζει να στηρίζει την ουσιαστική μεταρρύθμιση των Πανεπιστημίων της χώρας, όπως αυτή εκφράστηκε με τον νόμο-πλαίσιο 4009/2011. Ο νόμος αυτός προέβλεπε να αξιολογηθεί έπειτα από πέντε χρόνια λειτουργίας του, ώστε, μετά από διαβούλευση, οι τυχόν μεταβολές να τυγχάνουν ευρείας αποδοχής από την πανεπιστημιακή κοινότητα, την κοινωνία και τον πολιτικό κόσμο. Οι συντεταγμένες κοινωνίες προχωρούν με συνεχή βελτίωση της λειτουργίας των δημόσιων φορέων και παρεμβαίνουν με προσεκτικές και μελετημένες κινήσεις στον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας. Αντίθετη με αυτήν τη διεθνώς αναγνωρισμένη πρακτική βρίσκεται αυτήν την περίοδο η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, που μέσα σε μια νύχτα ετοιμάζεται να διαλύσει όλες τις καίριες δομές που δημιούργησε ο νόμος 4009/2011 και να επαναφέρει τη λειτουργία των ΑΕΙ στις αρχές της δεκαετίας του 1980.