Απόφαση της Συγκλήτου ΑΠΘ

Ομόφωνη Απόφαση της Συγκλήτου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στη συνεδρίασή της με αριθμό 2911/24-6-2015 επί των Βασικών Σημείων του Σχεδίου Νόμου του ΥΠΑΙΠΘ “Ρυθμίσεις για την ανώτατη εκπαίδευση, την έρευνα, την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και άλλες διατάξεις”

Η Σύγκλητος του ΑΠΘ θεωρεί ότι οι προτεινόμενες στο σχέδιο νόμου ρυθμίσεις συνιστούν μεγάλης κλίμακας αλλαγή του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των ΑΕΙ οι οποίες θα προκαλέσουν μεγάλη αναταραχή στη ομαλή λειτουργία του Ελληνικού πανεπιστημίου ενώ αυτό προσπαθεί να λειτουργήσει σε περιβάλλον οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Οι αλλαγές αυτές, κάποιες από τις οποίες βοηθούν στην λειτουργία του πανεπιστημίου, εμποδίζουν τον στρατηγικό σχεδιασμό, αλλά και την πορεία ανάπτυξης των σχέσεων του Ελληνικού πανεπιστημίου με το Ευρωπαϊκό και διεθνές ακαδημαϊκό περιβάλλον. Κατά συνέπεια και εφόσον έχει ήδη εξαγγελθεί από την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας η πρόθεση για νέο συνολικό πλαίσιο λειτουργίας των ΑΕΙ εντός του επόμενου έτους, η Σύγκλητος θεωρεί ότι η βέλτιστη κίνηση στην παρούσα συγκυρία θα είναι να περιοριστούν δραστικά οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου στα απολύτως απαραίτητα για την διευκόλυνση της καθημερινής λειτουργίας των ΑΕΙ σε διαδικαστικά θέματα (εξελίξεις προσωπικού, διαγωνισμοί, κ.α.). Όλες οι άλλες ρυθμίσεις να συζητηθούν για πιθανή ένταξή τους στο συνολικό νόμο πλαίσιο το επόμενο έτος.

Παρακάτω παρουσιάζεται συνοπτικά η ομόφωνη άποψη της Συγκλήτου του ΑΠΘ επί βασικών σημείων του νέου νομοσχεδίου για τα ΑΕΙ, όπως διαμορφώθηκε στη συνεδρίαση της 24/6/2015. Προτάσεις για επιμέρους τροποποιήσεις στα άρθρα του νομοσχεδίου όπως παρουσιάστηκαν και εγκρίθηκαν στη σχετική συζήτηση θα υποβληθούν στο πλαίσιο της διαβούλευσης και θα τεθούν υπόψη της Συνόδου Πρυτάνεων (Ηράκλειο, 26-27/6/2015).

Απόφαση του ΔΣ του ΕΣΔΕΠ ΑΠΘ για το σχέδιο νόμου του Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων

Tο σχέδιο νόμου που κατέθεσε το Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων για το πλαίσιο λειτουργίας των πανεπιστημίων, δεν περιλαμβάνει απλά «εμβαλωματικού τύπου παρεμβάσεις», όπως εξήγγειλε ο Υπουργός, αλλά συνιστά μεγάλης έκτασης αλλαγή του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των Πανεπιστημίων προωθώντας μείζονος σημασίας αλλαγές στη διοικητική δομή των πανεπιστημίων και στην ακαδημαϊκή διάρθρωση.

Παρόλα αυτά βαπτίζεται «μεταβατικό» και «επείγον» και παρά τις επανειλημμένες ρητές υποσχέσεις του υπουργείου για ουσιαστικό και εξαντλητικό διάλογο το νομοσχέδιο κατατίθεται με προσχηματική δημόσια διαβούλευση μιας εβδομάδας στο τέλος Ιουνίου, χωρίς να έχει ζητήσει τις θέσεις των φορέων της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Επί της ουσίας, χωρίς καμία καινοτομία, κανένα αναπτυξιακό όραμα, ο κύριος σκοπός του νομοσχεδίου είναι η επιστροφή σε παλαιότερες πρακτικές οι οποίες είχαν οδηγήσει στο παρελθόν στη θεσμική υποβάθμιση των πανεπιστημίων, υιοθετώντας ξανά δομές και λειτουργίες γραφειοκρατικές, αναποτελεσματικές και αδιαφανείς, με μοναδικό σκοπό την αναδιανομή της εξουσίας μέσα στα πανεπιστήμια.

Γνωρίζετε την αρχή της πραγματικότητας, κύριε Υπουργέ; (Ενωτική Πρωτοβουλία ΑΠΘ)

Στην πιο κρίσιμη καμπή της χώρας, όταν τα Πανεπιστήμια πασχίζουν, με ολοένα και λιγότερους υλικούς και ανθρώπινους πόρους, να ανταποκριθούν στις επιτακτικές προσδοκίες και ανάγκες της κοινωνίας μας για ποιοτική εκπαίδευση, αξιοκρατία, καινοτομία και ανάπτυξη, το Υπουργείο Παιδείας καταθέτει προς άμεση ψήφιση ένα νομοσχέδιο για το πλαίσιο λειτουργίας τους, το οποίο αγνοεί κατάφωρα την πραγματικότητα, συγκρούεται ευθέως με τις ακαδημαϊκές πρακτικές των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων και προωθεί μια σειρά από ιδεολογικές αγκυλώσεις. Αλήθεια, όταν δεν έχει καταβληθεί ούτε ένα ευρώ στα πανεπιστήμια από τις εγκεκριμένες πιστώσεις από τον προϋπολογισμό του 2015 το επείγον ζήτημα για το Υπουργείο Παιδείας είναι να γίνουν νέες πρυτανικές εκλογές; Σε ένα μόνο ζήτημα ο Υπουργός Παιδείας ακολουθεί την πάγια τακτική των προκατόχων του: νομοθετεί μεσούντος του θέρους.

Η μεθόδευση του Υπουργείου να καταθέσει ένα τάχα «μεταβατικό» νομοσχέδιο με προσχηματική δημόσια διαβούλευση μιας εβδομάδας στο τέλος Ιουνίου, χωρίς να έχει ζητήσει τις θέσεις των φορέων της πανεπιστημιακής κοινότητας είναι απαξιωτική και καταργεί στην πράξη την ιδέα της αυτοδιοίκησης των πανεπιστημίων, την οποία, ως αντιπολίτευση, τόσο δυναμικά ισχυριζόταν ότι υποστηρίζει.

Εκ των άνω και εκ των κάτω Μεταρρύθμιση στα Πανεπιστήμια (του Κώστα Σοφούλη)

Θα υποστηρίξω ότι ειδικά για τα πανεπιστήμιά μας καμία εκ των άνω μεταρρύθμιση δεν θα μπορέσει ποτέ να ευδοκιμήσει αν δεν συνδυαστεί και με εκ των κάτω αντίστοιχη πρωτοβουλία. Θα υποστηρίξω επίσης, ότι ειδικά σε περιόδους επιθετικής «αντιμεταρρύθμισης» όπως αυτή που προωθεί η σημερινή κυβέρνηση δια του κ. Μπαλτά, η εκ των κάτω επίδειξη εναλλακτικών μεταρρυθμιστικών πρακτικών συγκεντρώνει ίσως την μοναδική ελπίδα ότι τα πράγματα δεν θα βαλτώσουν και τα πανεπιστήμιά μας δεν θα οπισθοδρομήσουν σε σκοταδιστικές μεταμορφώσεις ανεπιστρεπτί. Θα καταλήξω σε μια πρόταση ως παράδειγμα.

Δεν προσφέρεται η στήλη αυτή για μια ενδελεχή επιστημονική τεκμηρίωση μήτε της ανάλυσης αλλά ούτε και της καταληκτικής παραδειγματικής πρότασης. Εκτιμώντας, εν τούτοις, ότι το πλαίσιο στο οποίο θα εκφράσω τις απόψεις μου είναι περίπου κοινότοπο, θα επικαλεστώ μόνο την προσωπική εμπειρία μου από μεταρρυθμιστικά εγχειρήματα στα οποία μετείχα και που περίπου στο σύνολό τους απέτυχαν, ακριβώς επειδή δεν είχαν συνδυαστεί με εκ των κάτω πρωτοβουλίες και πρακτικές. Εν τέλει, επικαλούμαι την εμπειρία αυτή επειδή πιστεύω ότι θα βοηθήσει έστω στην κατανόηση ορισμένων στοιχείων της άποψής μου που ίσως φαίνονται έκκεντρα σε σχέση με την σημερινή «ζέουσα» συγκυρία.

Η προσχεδιασμένη Αντιμεταρρύθμιση του ΣΥΡΙΖΑ (του Ιωακείμ Γρυσπολάκη)

Το τελικό σχέδιο νόμου για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση δόθηκε στη δημοσιότητα μόλις προ εβδομάδας, χωρίς να έχει ακόμη κατατεθεί στη Βουλή. Ελπίζω οι αντιδράσεις κορυφαίων πανεπιστημιακών από τον υπόλοιπο κόσμο, τα δεκάδες άρθρα που γράφονται καθημερινά, οι επιστολές που δημοσιοποιούνται και η οργανωμένη αντίδραση και κατάθεση τεκμηριωμένης άποψης από την Πανελλαδική Πρωτοβουλία «Παιδεία 2015» και τις κατά τόπους οργανωτικές επιτροπές, όπως αυτή των Χανίων, να ανασχέσουν το συντηρητικό και οπισθοδρομικό άλμα προς τον μεσαίωνα στην Εκπαίδευση, που επιχειρεί η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας υπό την καθοδήγηση και την υψηλή εποπτεία του πρωθυπουργού.

Το σχέδιο νόμου από κοινού με το νόμο, που ψηφίστηκε από τη Βουλή προ δεκαημέρου, και ο οποίος καταργεί τα εξήντα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία, καταργεί την αξιολόγηση και απαιτεί μέσο όρο 9,5/20 για προαγωγή του μαθητή στην επόμενη τάξη, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα και με πλήρη τεκμηρίωση ότι μας φέρνει πίσω πολλές δεκαετίες, αφού προβλέπει

Το πανεπιστήμιο γίνεται κουφάρι (συνέντευξη της Βάσως Κιντή)

«Δεν έχουμε κηδεμόνες» διαβεβαιώνει η Βάσω Κιντή, μέλος της επιτροπής πρωτοβουλίας «Παιδεία 2015» εναντίον του νομοσχεδίου Μπαλτά. «Το πανεπιστήμιο», συνεχίζει, «γίνεται ένα όλο και πιο άσχημο κουφάρι για καταλήψεις και αγωνιστικές δράσεις, συνήθως στην υπηρεσία των κομμάτων και των ομάδων του βαθέος πανεπιστημίου, που πίσω από μια βιτρίνα κινητοποιήσεων το νέμονται».

Στην Αγγελική Σπανού

Η πρωτοβουλία «Παιδεία 2015» θα έχει συνέχεια;
Ελπίζω όχι, με την έννοια ότι ελπίζω να εκλείψουν οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτήν. Ως πανεπιστημιακός θα ήθελα να κάνουμε απερίσπαστοι την ακαδημαϊκή μας δουλειά και να μη χρειάζεται κάθε λίγο και λιγάκι να κινητοποιούμαστε για τα αυτονόητα. Κι αυτό συμβαίνει κοντά δέκα χρόνια τώρα ασταμάτητα κυρίως λόγω της στάσης του ΣΥΡΙΖΑ στα πανεπιστήμια, που επιμένει σε αποτυχημένους αναχρονισμούς (π.χ. συνδιοίκηση με τις φοιτητικές παρατάξεις) και ιδεοληπτικές εμμονές, όπως είναι η αντίθεση στην Μπολόνια, που οδηγεί στην απομόνωση της Ελλάδας από τον ευρωπαϊκό πανεπιστημιακό χώρο. Το ενδιαφέρον αυτής της πρωτοβουλίας είναι ότι συγκεντρώνει εκπαιδευτικούς απ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και ότι συγκέντρωσε την υποστήριξη όλης της φιλοευρωπαϊκής αντιπολίτευσης. Δημιουργεί ένα μέτωπο συνεννόησης που μπορεί να είναι πολύ σημαντικό για τα θέματα της παιδείας στο μέλλον.

Το ποτάμι –της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης- δεν γυρίζει πίσω (της Νιόβης Παυλίδου)

Με ιδιαίτερη σπουδή το υπουργείο παιδείας καταθέτει στη βουλή νομοσχέδιο που μεταβάλει το θεσμικό πλαίσιο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Χωρίς προειδοποίηση, χωρίς διαβούλευση, με παραπλάνηση των εκπαιδευτικών ότι οι όποιες αλλαγές θα γίνουν με προσοχή και συζήτηση. Η κίνηση αυτή συγκέντρωσε τα πυρά της πλειοψηφίας της ακαδημαϊκής κοινότητας και μάλιστα ακόμη και συναδέλφων που πρόσκεινται θετικά στη νέα κυβέρνηση. Ούτε η κοινωνία στηρίζει το ράβε-ξήλωνε στην παιδεία αλλά το υπουργείο προχωρά αδιάφορο. Ξεκάθαρο δείγμα εμμονής, ιδεοληψιών, αδυναμίας διαλόγου, έπαρση στην άσκηση εξουσίας.

Όχι, όσοι διαφωνούμε δεν θα κάνουμε καταλήψεις για να μην συνεδριάζουν τα συλλογικά όργανα με την σύνθεση που προτείνεται στο νομοσχέδιο. Εμείς δεν θα αρνηθούμε να φύγουμε από θέσεις που κατέχουμε μετά από εκλογές που χίλιες φορές βίαια ακυρώθηκαν από αυτούς που σήμερα κυβερνούν. Εμείς δεν θα αρνηθούμε να εφαρμόσουμε νόμους που ψηφίζονται μέσα στη νύχτα. Αυτή είναι, ευκρινώς, η διαφορά μας με τον τρόπο που πορεύθηκαν και σήμερα πολιτεύονται οι συνάδελφοι της κυβέρνησης.

Απογοήτευση και ανησυχία από το Συμβούλιο του ΕΜΠ για τις επιχειρούμενες αλλαγές στα ΑΕΙ

Οι επιχειρούμενες αλλαγές στα ΑΕΙ οδηγούν στην απομόνωση των ελληνικών Πανεπιστημίων από το ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον (οι διατάξεις περί διδακτικών μονάδων αποτελούν προανάκρουσμα αυτής της πορείας), επισημαίνει με ανακοινωθέν το Συμβούλιο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ενώ:

Α. ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ότι “στη λογική (και ανθρώπινη) αντίδραση της άμεσης παραίτησής μας πρυτάνευσε ο σεβασμός προς το θεσμό” όυ]ταν ακούστηκαν από κυβερνητικά χείλη “ οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί, ιδιαίτερα για τα εξωτερικά μέλη Συμβουλίων που με ανιδιοτέλεια και εις βάρος του προσωπικού τους χρόνου θέλησαν να συμβάλλουν στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού και θεραπείας των δυσλειτουργιών”.

In memoriam Τι Εκπαίδευση θέλουμε εν τέλει ? (του Κώστα Σοφούλη)

Το πρώτο εκτελεστικό απόσπασμα της μνησίκακης αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) στήθηκε, δούλεψε και έστρωσε τα πρώτα κορμιά στο έδαφος. Επικεφαλής του αποσπάσματος ο δύσμορφος Μπαλτάς και μέλη του η κοινοβουλευτική ομάδα του Κόμματος. Δεν είναι τυχαία η επιλογή του θύματος: Η Εκπαίδευση, δημόσια και ιδιωτική, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια. Επειδή είναι η μηχανή αναπαραγωγής του πάνω στρώματος της κοινωνίας και θεμελιακός παράγοντας της αναπαραγωγής της κοινωνικής κουλτούρας. Καίριος στόχος της μνησίκακης αριστεράς, να μην υπάρχουν κεφάλια που τραβούν την κοινωνία προς ανώτερους στόχους. Οι άνθρωποι ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν. Πως θα μπορούσαν να επιβιώσουν οι Τσίπρες, Λαφαζάνηδες και Στρατούληδες ανάμεσα σε κοινωνική ηγεσία που με δημιουργικότητα, γνώση και όραμα που στοχεύει σε ένα μέλλον διευρυμένων ευκαιριών ευτυχίας; Οι άνθρωποι έχουν μάθει να κατασκευάζουν «εξοργισμένους» για να μπορούν να αρχηγεύουν ανάμεσά τους ως μονόφθαλμοι. Η μνησίκακη αριστερά έχει πιστοποιηθεί πλέον ως η ιδεολογία της εθνικολαϊκής μιζέριας. Δεν μπορεί να ανεχθεί την παραμικρή δυνατότητα προοδευτικής ανάκαμψης της κοινωνίας μας επειδή εκεί δεν έχει τη δυνατότητα να παίξει παιχνίδια εξουσίας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στα πανεπιστήμιά μας η αριστερά εκπροσωπείται κατά πλειονοψηφία από τους μέτριους.

Εκδήλωση "ΠΑΙΔΕΙΑ 2015" - Ομιλία Νικόλαου Σταυρακάκη

Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,

Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι μας σοκάρει το ασύγγνωστο θράσος με το οποίο ο Υπουργός προσωπικά, από την πρώτη στιγμή και από το βήμα της Βουλής έβαλε και συνεχίζει να βάλλει με κάθε αφορμή κατά της «αριστείας» και των άριστων, σε μια εποχή που η αριστεία, η ανταγωνιστικότητα, η καινοτομία αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους για τη σύγχρονη και συνεκτική ανάπτυξη οποιασδήποτε ευνομούμενης χώρας.

Ο Υπουργός επικαλείται ως βασικό λόγο των αλλαγών που προωθεί στη Βουλή τη δήθεν “μειωμένη δημοκρατικότητα” που χαρακτηρίζει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Περιφρονώντας τη σύγχρονη διεθνή πραγματικότητα και τις κυρίαρχες τάσεις στη δομή και τη λειτουργία των Πανεπιστημίων αλλά και, κυρίως, κρύβοντας τον «πολιτικό πολιτισμό» που το κόμμα του –και ο ίδιος προσωπικά, μαζί με άλλα μέλη της κυβέρνησης- εκτρέφει τις τελευταίες δεκαετίες μέσα στα Σχολεία και τα Πανεπιστήμια, με τις αναρίθμητες καταλήψεις, βιαιοπραγίες και καταστροφές που έχει προκαλέσει. Ενώ το θράσος περισσεύει, λείπει ακόμη και το ελάχιστο πολιτικό θάρρος, ώστε ειδικά αυτός αλλά και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός (για να μην πω το μισό Υπουργικό Συμβούλιο) να ζητήσουν -τυπικό έστω- συγγνώμη από τους καθηγητές, τους μαθητές, τους φοιτητές και τις οικογένειές τους για την απίστευτη ταλαιπωρία που έχουν υποστεί καθώς και για τα εκατομμύρια διδακτικών ωρών που έχουν χαθεί στα Σχολεία και τα Πανεπιστήμια!

Ανοιχτή επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Εξοχότατε κ. Πρόεδρε της Δημοκρατίας,

Αγαπητέ συνάδελφε,

Με πρωτοβουλία καθηγητών και καθηγητριών από όλα τα πανεπιστήμια της χώρας, έχει  εκδοθεί ένα ψήφισμα, με το οποίο η πανεπιστημιακή κοινότητα εκφράζει την αντίθεσή της στην εξαγγελθείσα από την κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας κατάργηση των Συμβουλίων του ν. 4009/2011. Στην ηλεκτρονική πλατφόρμα

http://www.gopetition.com/petitions/%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1.html

έχουν συγκεντρωθεί ήδη 1435 υπογραφές, εκ των οποίων 1125 πανεπιστημιακών (803 των ιδρυμάτων εσωτερικού και 322 Ελλήνων πανεπιστημιακών του εξωτερικού), καθώς και 310 πολιτών μη πανεπιστημιακών (ανάμεσά τους πολλοί συγγραφείς, καλλιτέχνες και επιστήμονες). Συνημμένα, θα βρείτε το αρχείο με τις υπογραφές. Το πλήρες αρχείο με όλα τα στοιχεία των υπογραφόντων (διεύθυνση, πανεπιστήμιο, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο κλπ) βρίσκονται καταχωρημένα στην πλατφόρμα GoPetition. Μαζί με δύο ακόμη ψηφίσματα ανάλογου περιεχομένου, αθροιστικά έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 2100 υπογραφές.

«Βαθύ» και ποιοτικό πανεπιστήμιο (του Κίμωνα Χατζημπίρου)

Δεν φοβάμαι την κρίση όσο υπάρχουν πανεπιστήμια. Η αισιοδοξία του Μπιλ Γκέιτς βασίζεται στην υψηλή ποιότητα των αμερικανικών πανεπιστημίων και στην προσδοκία ακόμα μεγαλύτερης επένδυσης στην εκπαίδευση. Ο Γουόρεν Μπάφετ τονίζει ότι οι απόφοιτοι των καλών πανεπιστημίων θα βρουν στη σταδιοδρομία τους την ευκαιρία να απολαύσουν τους καρπούς της γνώσης που απέκτησαν. Συνομιλώντας το 2009 με φοιτητές του Columbia, συμφώνησαν και οι δύο ότι «αν συνεχίσουμε να επενδύουμε στην επιστήμη και την τεχνολογία, θα ανακαλύψουμε τα εργαλεία για να χτίσουμε ένα καλύτερο μέλλον».

Πώς καταφέραμε στην Ελλάδα να ισχύει το αντίθετο; Τα πανεπιστήμια, αντί για πύλες εξόδου από την κρίση, έχουν γίνει θερμοκήπια που την καλλιεργούν. Ακρως συντηρητικοί οργανισμοί, αρνούνται να εξελιχθούν, ενώ η κοινωνία τα χρηματοδοτεί με αυξανόμενη δυσφορία. Οπισθοδρομικές κυβερνητικές πολιτικές εκκολάπτονται συνήθως στην αναχρονιστική πανεπιστημιακή πραγματικότητα. Μειοψηφίες με αυταρχικές πρακτικές ακυρώνουν την ουσία των δημοκρατικών διαδικασιών, ωθούν στα άκρα τις συντεχνιακές λογικές, ασκούν απροσχημάτιστη βία για να «περιφρουρήσουν» απεργίες, καταλήψεις και αυθαιρεσίες, διατηρούν ανεξέλεγκτα «άβατα», παρεμποδίζουν λειτουργίες, διαλύουν συνεδριάσεις, επιβάλλουν «συνδιοίκηση» με τους όρους ενός «βαθέος πανεπιστημίου» που συνιστά ανάχωμα για την ανάδειξη ποιοτικών ιδρυμάτων.

Το Κούγκι της παιδείας (του Γιώργου Παγουλάτου)

Είπε ο πρωθυπουργός ότι οι επιλογές της παιδείας δεν είναι ιδεολογικά ουδέτερες, έχουν ιδεολογικό περιεχόμενο. Αυτό ακριβώς φοβόμαστε.

Οσοι απέδιδαν τις πρώτες κινήσεις του υπουργείου Παιδείας μόνο σε προχειρότητα, ρεβανσισμό και έλλειψη προγραμματικού βάθους, τώρα μπορούν πραγματικά να ανησυχούν. Από τα πρώτα της βήματα η ηγεσία Μπαλτά-Κουράκη στοχοποίησε όσες ισχνές δομές αξιολόγησης, αριστείας και εξωστρέφειας είχαν διασωθεί.

Πρώτα κατέληξαν ότι το μεγάλο πρόβλημα της παιδείας είναι η υπερβάλλουσα αριστεία και τα πολλά πρότυπα σχολεία. Ο πόλεμος κατά των αρίστων ήταν πάντα δημοφιλές άθλημα των λαϊκιστών. Για κάθε μαθητή που επιτυγχάνει στις εξετάσεις υπάρχουν 15 που μένουν έξω. Εάν μπορείς να μειώσεις τον επιτυχόντα και να κολακεύσεις τους άλλους έχεις μια έτοιμη κοινωνική βάση. Δεν χρειάζεται καν να είσαι συμπαθών του Πολ Ποτ και της μαοϊκής επανάστασης (αν πάλι είσαι, ακόμα καλύτερα).

Έφυγε ο Χρήστος Νικολάου

Όσοι και όσες συμμετέχουμε σε αυτό το βήμα διαλόγου είμαστε απόλυτα συντετριμμένοι από την ξαφνική απώλεια του Χρήστου Νικολάου, καθηγητή και πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης, θερμού μεταρρυθμιστή που βοήθησε όσο λίγοι το ελληνικό πανεπιστήμιο όχι μόνο με την επιστημονική του συμβολή αλλά και με τις ιδέες, την εμπειρία και το διοικητικό έργο του, ακόμη και μετά τη λήξη της πρυτανικής του θητείας. Ο Χρήστος μας ήταν μαζί με την ομάδα του η ψυχή και ο νους της δημιουργίας αυτής της πύλης διαλόγου http://gracademics.blogspot.gr/ για την Υπεράσπιση της Πανεπιστημιακής Μεταρρύθμισης. Την ετοίμασε μόλις προχθές για να ξεκινήσει μία ακόμη μάχη για το δημόσιο πανεπιστήμιο. Το τελευταίο μέιλ του Χρήστου προς τους/ις συναδέλφους του έλεγε "Η πύλη είναι έτοιμη". Το εισαγωγικό κείμενο του blog είναι δικό του. Άνθρωπος ευγενικός, με χιούμορ, σθένος και συγκρότηση. Πάντα στις επάλξεις για τη δημοκρατία και τη μεταρρύθμιση. Είναι τραγική απώλεια για όλους μας και για το ελληνικό πανεπιστήμιο, απώλεια που έρχεται μετά και την απώλεια του Βασίλη Παπάζογλου πέρυσι τέτοιες μέρες. Χρήστο, θα συνεχίσουμε τη μάχη και για σένα.

Η νεκρώσιμη ακολουθία του Χρήστου Νικολάου θα γίνει το Σάββατο 2 Μαΐου, ώρα 15:00 στον Ιερό Ναό Αγ. Τίτου, Ηρακλείου. Η σορός θα βρίσκεται στο Ναό από τις 13:00. Η ταφή θα γίνει στο Πισκοπιανό Χερσονήσου.