Κατάληψη ΑΠΘ υπό το πρόσχημα προστασίας ΑμεΑ

Νέα κρούσματα αυθαιρεσίας των φοιτητών σε ΑΕΙ, οι οποίοι επιδιώκουν με... τσαμπουκά να επιβάλουν τις θέσεις τους στη λειτουργία του ιδρύματός τους. Χθες, στο επίκεντρο βρέθηκε το ΑΠΘ, όπου φοιτητές κατέλαβαν το Κτίριο Διοίκησης, έχοντας ως πρόσχημα τα αιτήματα των ΑμεΑ. Επίσης, φοιτητές ζητούν να επιβάλουν το πρόγραμμα σπουδών της αρεσκείας τους στο τμήμα Φιλολογίας, έχοντας στοχοποιήσει τον πρόεδρό του, Γιάννη Τζιφόπουλο.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τις πρυτανικές αρχές του ΑΠΘ, η «Ομάδα Προσβασιμότητας ΑμεΑ», όπως αυτοαποκαλείται, κατέλαβε το ισόγειο του Κτιρίου Διοίκησης, εμποδίζοντας τη συνεδρίαση της Συγκλήτου, η οποία θα συζητούσε το νέο νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ και τις επιπτώσεις της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου για τη μεταφορά των χρημάτων του ΑΠΘ στην Τράπεζα της Ελλάδος. Στη συνεδρίαση είχαν προσκληθεί οι εκπρόσωποι όλων των φορέων της πανεπιστημιακής κοινότητας. «Δυστυχώς, η ίδια ολιγομελής ομάδα περίπου 30 φοιτητών, που τις προηγούμενες φορές επιχείρησε να εισβάλει διά της βίας στις συνεδριάσεις της Συγκλήτου, εμφανίστηκε, συνοδεύοντας τέσσερα άτομα με ειδικές ανάγκες και εμπόδισε την ανοιχτή συνεδρίαση Συγκλήτου, στην οποία και οι ίδιοι μπορούσαν (εάν επιθυμούσαν) να μετάσχουν. Με το πρόσχημα της συμπαράστασης στα ΑμεΑ, η ομάδα εμφανίστηκε συνοδευόμενη σήμερα και από εξω-πανεπιστημιακούς “αλληλέγγυους” των ΑμεΑ», υποστηρίζει η Πρυτανεία, τονίζοντας ότι η ομάδα αυτή δημιουργεί όλους αυτούς τους μήνες προβλήματα στην ομαλή λειτουργία της Συγκλήτου, στις συνεδριάσεις Τμημάτων και σχολών.

Ανεμόεν φρόνημα (του Θάνου Βερέμη)

Το άρθρο του Αριστείδη Μπαλτά στην ΑΥΓΗ 13/07/2014, με τίτλο «Τα πανεπιστήμιά μας», υπήρξε ο προπομπός της αντιμεταρρύθμισης την οποία επιχειρεί τώρα ως υπουργός Παιδείας. Το νομοσχέδιό του, όπως δημοσιεύτηκε, απειλεί να γυρίσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση 33 χρόνια πίσω στον Νόμο-Πλαίσιο του 1982. Δηλαδή να ξαναφέρει τα κόμματα στη λειτουργία των ΑΕΙ-ΤΕΙ, τη δυναστεία των πολιτευτών-αιώνιων φοιτητών και τη μετατροπή της ιδιότυπης κοινωνίας του πανεπιστημίου σε κατάσταση εικονικού ταξικού αγώνα.  Εδώ οι ΔΕΠ υποδύονται την καταπιεστική άρχουσα τάξη και οι φοιτητές τους προλετάριους.

Το χτύπημα που απεργάζεται ο νέος υπό κατασκευή νόμος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι καίριο. Καταργεί την αριστεία και την αξιολόγηση και παραδίδει τους μαθητές δεμένους στην ΟΛΜΕ και στους συνδικαλιστές εν γένει. Ο νόμος δεν έγινε για την εκπαίδευση των παιδιών αλλά για το απόλυτο βόλεμα των διδασκόντων. Τα πρότυπα δημόσια σχολεία, που επέστρεψαν προσωρινά, ουσιαστικά καταργούνται. Αν ο κ. Μπαλτάς θυμάται το εκπαιδευτικό σύστημα από το οποίο επωφελήθηκε αυτός και οι αριστείς συμμαθητές και φίλοι του, θα πρέπει να ντρέπεται γι’ αυτήν του την παρασπονδία. Στην ατεκμηρίωτη επίθεσή του, στο άρθρο του της ΑΥΓΗΣ, ο κ. Μπαλτάς μεταχειρίζεται την Αννα Διαμαντοπούλου με ιταμότητα: «Μια αδίστακτη υπουργός, που πίστεψε πως βρήκε προνομιακό όχημα για τις άκρατες φιλοδοξίες της». Το Κοινοβούλιο που ψήφισε τον νόμο Διαμαντοπούλου, με το μεγαλύτερο ποσοστό που γνώρισε ποτέ νομοσχέδιο στη Βουλή, το απαξιώνει με τη μεγίστη περιφρόνησή του.

Βία στο πανεπιστήμιο - Διάλογος

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστούν τα φαινόμενα βίας στα Πανεπιστήμια; Η αστυνομία δεν μπορεί και δεν είναι σκόπιμο να είναι συνεχώς παρούσα και πολλές φορές ανταποκρίνεται ή δεν ανταποκρίνεται στις εκκλήσεις των πρυτανικών αρχών ανάλογα με πολιτικές σκοπιμότητες. Οι ίδιοι οι πανεπιστημιακοί διστάζουν να επιβάλλουν κυρώσεις σε όσα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας εμπλέκονται σε παράνομες πράξεις (δεν συνέρχονται πειθαρχικά, καθηγητές παραιτούνται από μέλη ΕΔΕ, κλπ). Μπορεί να έχει το πανεπιστήμιο τη δική του φύλαξη και με ποιον τρόπο; Πώς θα είναι αποτελεσματική ώστε να μην είναι οι φύλακες απλώς θυρωροί; Τι πρέπει να αλλάξει;