Καλώς ήρθατε

Τελικά τι Πανεπιστήμιο θέλουμε;
Ο νόμος 4009/2011 γέννησε ελπίδες όχι μόνο στην πανεπιστημιακή κοινότητα, αλλά σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Δεκαετίες διαφθοράς και συναλλαγής μεταξύ καθηγητικών φέουδων και συνδικαλιστών φοιτητοπατέρων φαίνονταν να μας αφήνουν ανεπιστρεπτί. Παρά τα προβλήματά του, έθετε τις βάσεις για λογοδοσία και διαφάνεια, χάραξη στρατηγικής για την ανώτατη παιδεία μέσω μιας ισχυρής ΑΔΙΠ, αλλά και μέσω ενός δημοκρατικά εκλεγμένου Συμβουλίου, με εξωτερικά μέλη να βοηθούν στη χάραξη της στρατηγικής. Με άνοιγμα πρός την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, με στόχευση στην αριστεία, την καινοτομία και τη μεταφορά γνώσης στην κοινωνία και την οικονομία. Μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά που σιγά-σιγά περιμέναμε να γίνουν μόνιμα στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Σε περιβάλλον βαθύτατης κρίσης, ο πόθος όλων μας ήταν να γίνει επιτέλους το δημόσιο πανεπιστήμιο πόλος ανόρθωσης για τη χώρα. Σήμερα η κρίση βαθαίνει και οι ελπίδες μας για το Πανεπιστήμιο βαίνουν προς διάψευση. Το προτεινόμενο νομοσχέδιο οπισθοχωρεί προς παλαιότερες εποχές που θα έπρεπε να ξεχάσουμε.
Τελικά τι Πανεπιστήμιο θέλουμε; Η πύλη αυτή φιλοδοξεί να γίνει τόπος φιλοξενίας και διαλόγου όλων εκείνων που ακόμη οραματίζονται, ακόμη ελπίζουν σε ένα διαφανές, λογοδοτούν, αριστεύον αλλά και αναστοχαζόμενο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο.

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Οι πιστωτικές μονάδες στα Πανεπιστήμια και η Νέα Γλώσσα (του Γιώργου Μαυρωτά)

Πολλή αναταραχή δημιουργήθηκε σχετικά με το θέμα των πιστωτικών μονάδων στα Πανεπιστήμια και την πιθανή κατάργησή τους που θα οδηγούσε σε ένα ακαδημαϊκό Grexit . Συγκεκριμένα το πολυνομοσχέδιο-κουρελού (όπως το έχει χαρακτηρίσει ο ίδιος ο κ. Μπαλτάς) για την Παιδεία εισάγει στο Άρθρο 11 περί σπουδών την έννοια της Διδακτικής Μονάδας ορίζοντάς την ως κάτι διαφορετικό από την Πιστωτική Μονάδα που αντιστοιχεί σε κάθε μάθημα. Πρόκειται ουσιαστικά για μια ακόμα κουτοπόνηρη ενέργεια του υπουργείου που οφείλεται σε ιδεοληπτικές εμμονές κι έγινε για εσωτερική κατανάλωση.

Ας τα πάρουμε από την αρχή: Η Πιστωτική Μονάδα (ECTS = European Credit Transfer and Accumulation System) είναι η μονάδα μέτρησης του εκπαιδευτικού περιεχόμενου κάθε μαθήματος έτσι ώστε να υπάρχει αντιστοίχιση μαθημάτων στα Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια και να διευκολύνεται η κινητικότητα των φοιτητών (π.χ. πρόγραμμα Erasmus) και η αναγνώριση των πτυχίων. Κάθε Σχολή καθορίζει το πόσες Πιστωτικές Μονάδες αντιστοιχούν σε κάθε μάθημα κι ένα έτος σπουδών αντιστοιχεί συνήθως σε 60 Πιστωτικές Μονάδες. Με τον τρόπο αυτό μπορεί ένας φοιτητής από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο να παρακολουθήσει κάποια μαθήματα στο Πολυτεχνείο του Άαχεν μεταφέροντας τις αντίστοιχες πιστωτικές μονάδες των μαθημάτων του.
Τον θεσμό των Πιστωτικών Μονάδων τον πολέμησε η «αριστερά της πρωτοπορίας» στα Πανεπιστήμια γιατί οδηγούσε σε «κατακερματισμό των αδιαίρετων πτυχίων». Παρ' όλα αυτά δεν είχαν καμία δυσκολία να τον αποδέχονται σιωπηλά όταν οι φοιτητές ταξίδευαν με το πρόγραμμα Erasmus ανά την Ευρώπη. Μια «αριστερά» που ήθελε και την πίτα ακέραιη (να καταργηθούν οι Πιστωτικές μονάδες) και τον σκύλο χορτάτο (να χρησιμοποιούνται για την κινητικότητα των φοιτητών).

Αυτός είναι και ο λόγος που τώρα προσκολλημένοι στα ιδεολογικά τους στερεότυπα θέλουν για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης να τους αλλάξουν κουτοπόνηρα ονομασία. Προσοχή όμως: οι Διδακτικές Μονάδες των μαθημάτων έτσι όπως ορίζονται στο Άρθρο 11 δεν αντιστοιχούν στις Πιστωτικές Μονάδες κι αυτό μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα. Αν μπείτε στον ιστότοπο οποιασδήποτε Σχολής και πάτε στο πρόγραμμα σπουδών θα δείτε ότι σε κάθε μάθημα οι πιστωτικές μονάδες δεν αντιστοιχούν στις διδακτικές μονάδες (π.χ. δείτε εδώ για τη Σχολή Χημικών Μηχανικών του ΑΠΘ).

Στα πλαίσια λοιπόν της Νέας Γλώσσας (Newspeak) του «πρώτη φορά αριστερά» η επιδημία αλλαγής ορολογίας (βλ. τρόικα-θεσμοί, μνημόνιο-συμφωνία κλπ) βρίσκει εφαρμογή και στην εκπαίδευση. Αντί Πιστωτικές Μονάδες να πούμε Διδακτικές μονάδες για να κοροϊδευόμαστε μόνοι μας. Υποψιάζομαι δε, ότι και ο όρος «πιστωτικές» επειδή παραπέμπει σε χρηματο-οικονομική ορολογία είναι απεχθής και γι αυτό πρέπει να καταργηθεί. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή που έγινε και με την τράπεζα θεμάτων στο λύκειο που -όπως ειπώθηκε στη Βουλή- ο όρος «τράπεζα» εξοικειώνει τους μαθητές με τον νεοφιλελευθερισμό! (δείτε εδώ στο 149'40" )

Ο Πρωθυπουργός είπε ότι οι μεταρρυθμίσεις στην παιδεία έχουν ιδεολογικό πρόσημο. Φοβάμαι όμως ότι -όπως όλα δείχνουν μέχρι στιγμής- το πρόσημο αυτό είναι το «πλην» και συμβολίζει την αποκοπή της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι στην εκπαίδευση. Αλλάξτε πορεία σύντροφοι για το καλό της νέας γενιάς που θέλουν να είναι πολίτες της Ευρώπης και του κόσμου κι όχι μιας απομονωμένης ψωροκώσταινας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου